
انترناسیونالیسم از پایین: در حمایت از نامه سرگشاده منتشر شده در گاردین در همبستگی با زندانیان سیاسی ایران
شبکه جهانی «فمینیستها برای ژینا» همبستگی خود را با امضاکنندگان نامه «خطاب به زندانیان سیاسی ایران، گرفتار میان دو تیغه یک قیچی» که در ۲۰

شبکه جهانی «فمینیستها برای ژینا» همبستگی خود را با امضاکنندگان نامه «خطاب به زندانیان سیاسی ایران، گرفتار میان دو تیغه یک قیچی» که در ۲۰

آیا از این بدتر هم ممکن است؟ به نظر میآید که هست. وای به روزهای دیگر

این متن سخنرانی فمینیستهای برای ژینا در تظاهرات روز ۱۸ ژانویه ۲۰۲۶ در شهر برلین به منظور همبستگی با مردم در ایران است. عکس از

آیندهای که ما متصور میشویم، نه بر روی خرابهها و اجساد کشتهشدگان در جنگ نیروهای ارتجاعی، بلکه حاصل مبارزه عدالتخواهانه مردمی و بر پایه زن-زندگی-آزادی است.

همبستگی فمينيستى عليه فاشيسم، جنگطلبى، امپرباليسم وصهيونيسم
(این بیانیه به بهانه سخنان نتانیاهو خطاب به ملت ایران نوشته شده است.)
دفاع از آرمانهای ظلمستیز و رهاییبخشِ جنبش زن زندگی آزادی در هر زمان و مکانی قالب خودش را مییابد. تحقق این آرمانها، نیازمند تعمیق مشفقانه و سازمانیافتهی همبستگیها و پیوندهای معطوف به کنشهای جمعی است. این یعنی ظرفیتسازی برای ترسیمِ چشماندازی بدیل در مبارزات رهاییبخش در ایران، خاورمیانه و بطور کلی جنوبجهانی. رهایی دیگر یک تخیل نیست بلکه ضرورت است.

تا انقلابی بنیادین در ساختار سیاسی، اجتماعی، و اقتصادی جامعه از مبارزه دست نمیکشیم؛ چرا که «چیزی برای از دست دادن نداریم، جز زنجیرهایمان»؛ چرا که مقاومت زندگیست.

مسمومیتهای زنجیرهای در مدارس دخترانه ایران مسمومیتهایی دنبالهدار بودند که در طی آن، دانشآموزان تعداد زیادی از مدارس ایران به شیوهای مشکوک مسموم شدند. این رخداد از ۹ آذر ۱۴۰۱ تا فروردین ۱۴۰۲ ادامه داشت و از یک دبیرستان دخترانه در شهر قم آغاز شد؛ پس از آن، صدها دانشآموز در دهها مدرسه قم – که بیشتر، مدارس متوسطه اول و دوم دخترانه بودند – مسموم شدند. این مسمومیتها (حملات) شیمیایی منحصر به قم نبوده و دامنه آن به شهرهای دیگری در سراسر ایران، همچون بروجرد، ساری، اردبیل، تهران، فردیس، خوزستان، کرمانشاه، نیشابور، مشهد و حتی یک خوابگاه دانشجویی در بروجرد نیز کشیده شد.

انقلاب ژینا رویش زندگی بر بستر تباهیست، خروشی است در تقاطع تبعیضهای جنسیتی، طبقاتی، دینی و ملیتی، و گسستی بازگشتناپذیر در تبدیل صدای اعتراض برای تغییر، به خود تغییر.

اینک که انقلاب زن، زندگی، آزادی در ایران آغاز شده و علیه سرکوب و خشونت سیستماتیک علیه زن، اقلیتهای جنسی و جنسیتی و بدنهایشان به میدان آمده، ما، گروهی از زنان اکتیویست که خود را فمینیستها برای ژينا (فمینیست فورژینا) میخوانیم، همبستگی و اتحاد خود را با خواهرانمان در افغانستان اعلام میکنیم.

شبکه جهانی «فمینیستها برای ژینا» همبستگی خود را با امضاکنندگان نامه «خطاب به زندانیان سیاسی ایران، گرفتار میان دو تیغه یک قیچی» که در ۲۰

آیا از این بدتر هم ممکن است؟ به نظر میآید که هست. وای به روزهای دیگر

این متن سخنرانی فمینیستهای برای ژینا در تظاهرات روز ۱۸ ژانویه ۲۰۲۶ در شهر برلین به منظور همبستگی با مردم در ایران است. عکس از

آیندهای که ما متصور میشویم، نه بر روی خرابهها و اجساد کشتهشدگان در جنگ نیروهای ارتجاعی، بلکه حاصل مبارزه عدالتخواهانه مردمی و بر پایه زن-زندگی-آزادی است.

همبستگی فمينيستى عليه فاشيسم، جنگطلبى، امپرباليسم وصهيونيسم
(این بیانیه به بهانه سخنان نتانیاهو خطاب به ملت ایران نوشته شده است.)
دفاع از آرمانهای ظلمستیز و رهاییبخشِ جنبش زن زندگی آزادی در هر زمان و مکانی قالب خودش را مییابد. تحقق این آرمانها، نیازمند تعمیق مشفقانه و سازمانیافتهی همبستگیها و پیوندهای معطوف به کنشهای جمعی است. این یعنی ظرفیتسازی برای ترسیمِ چشماندازی بدیل در مبارزات رهاییبخش در ایران، خاورمیانه و بطور کلی جنوبجهانی. رهایی دیگر یک تخیل نیست بلکه ضرورت است.

تا انقلابی بنیادین در ساختار سیاسی، اجتماعی، و اقتصادی جامعه از مبارزه دست نمیکشیم؛ چرا که «چیزی برای از دست دادن نداریم، جز زنجیرهایمان»؛ چرا که مقاومت زندگیست.

مسمومیتهای زنجیرهای در مدارس دخترانه ایران مسمومیتهایی دنبالهدار بودند که در طی آن، دانشآموزان تعداد زیادی از مدارس ایران به شیوهای مشکوک مسموم شدند. این رخداد از ۹ آذر ۱۴۰۱ تا فروردین ۱۴۰۲ ادامه داشت و از یک دبیرستان دخترانه در شهر قم آغاز شد؛ پس از آن، صدها دانشآموز در دهها مدرسه قم – که بیشتر، مدارس متوسطه اول و دوم دخترانه بودند – مسموم شدند. این مسمومیتها (حملات) شیمیایی منحصر به قم نبوده و دامنه آن به شهرهای دیگری در سراسر ایران، همچون بروجرد، ساری، اردبیل، تهران، فردیس، خوزستان، کرمانشاه، نیشابور، مشهد و حتی یک خوابگاه دانشجویی در بروجرد نیز کشیده شد.

انقلاب ژینا رویش زندگی بر بستر تباهیست، خروشی است در تقاطع تبعیضهای جنسیتی، طبقاتی، دینی و ملیتی، و گسستی بازگشتناپذیر در تبدیل صدای اعتراض برای تغییر، به خود تغییر.

اینک که انقلاب زن، زندگی، آزادی در ایران آغاز شده و علیه سرکوب و خشونت سیستماتیک علیه زن، اقلیتهای جنسی و جنسیتی و بدنهایشان به میدان آمده، ما، گروهی از زنان اکتیویست که خود را فمینیستها برای ژينا (فمینیست فورژینا) میخوانیم، همبستگی و اتحاد خود را با خواهرانمان در افغانستان اعلام میکنیم.