ما زندگی، کرامت و آزادی می‌خواهیم

این متن سخنرانی فمینیست‌های برای ژینا در تظاهرات روز ۱۸ ژانویه ۲۰۲۶ در شهر برلین به منظور همبستگی با مردم در ایران است. عکس از Ome —– این روزها حرف زدن به عنوان یک ایرانی بسیار سخت است. انگار همواره کسی دارد به جای تو حرف می‌زند. در بهترین حالت اگر به تو فرصت حرف […]

We demand life. We demand dignity. We demand freedom.

This is the text of Feminists4jina’s speech at Berlin rally in solidarity with the people of Iran, on 18.01.2026. Photo by Ome —— Speaking as an Iranian has become unbearably hard.  It feels as if someone is always speaking for you.  If you are allowed to speak at all,  It is only to answer a […]

Longing for Liberation, Trapped Between Two Reactionary Forces

A report from December–January 2025 (Dey 1404) , Tehran — days of tension, anxiety, and disbelief – The following text is a report by a comrade who has recently left Iran. It is based on their direct observations in a (limited) number of neighborhoods in Tehran through Friday, January 9th. The text is written at a time when images and reports of the government’s widespread and horrific killings, both in other parts of Tehran and in other cities, had not yet been released.

در آرزوی رهایی، گرفتار بین دو جبهه ارتجاعی

— گزارشی از اعتراضات دی ۱۴۰۴ در تهران، روزهای التهاب، نگرانی و ناباوری
متن پیشِ رو گزارش رفیقی است که به تازگی از ایران خارج شده است. محتوای آن بر اساس مشاهدات او تا آخر شب جمعه ۱۹ دی و تنها از مناطق محدودی از شهر تهران است. این مشاهدات در شرایطی نوشته شدند که هنوز تصاویر و اخبار کشتار وسیع و هولناک حکومت چه در مناطق دیگر تهران و چه در شهرهای دیگر منتشر نشده بود. این گزارش با توجه به شرایط مبارزه داخل ایران، بر ضرورت شکل‌دادن به هسته‌های سازمان‌یافته و مشارکت فعال برای جلوگیری از هژمون‌شدن گفتمان‌های ارتجاعی تاکید می‌کند. نویسنده بر این باور است که برخلاف فضای بهت و ناباوری، همچنان امکان تاثیرگذاری بر روند موجود از طریق اقدام‌های عملی و سازمان‌یافته و ارائه روایت خود از وضعیت وجود دارد. این ضرورت به‌ویژه در دیاسپورا اهمیت دوچندان دارد؛ جایی که پایگاه‌ اصلی اپوزیسیون ارتجاعی است و امکان مبارزه با دولت‌های مداخله‌گر وجود دارد.

قطع ارتباطات و قتل عام معترضان در ایران – دی ۱۴۰۴

سه روز است که تمامی راه‌های ارتباطی مردم ایران قطع شده است. اینترنت از دسترس خارج شده و تماس تلفنی امکان‌پذیر نیست. جمهوری اسلامی ایران که این روزها بیش از هر زمان دیگری احساس خطر می‌کند، شلاق سرکوب را با شدتی بی‌سابقه بر پیکر رنجدیده مردم ایران فرود می‌آورد و می‌کوشد با مسدود کردن راه‌های […]

گفتگو با سه زن فعال ایرانی در رابطه با کنشگری ضدنژادپرستی: همه ما در ساختن وضعیت موجود سهمی داشتیم

در زمانی که خشونت، تحقیر، و اخراج اجباری جامعه افغانستانی در ایران به اوج رسیده است، شاهد شکل‌گیری گفت‌وگوها و نشست‌های ارزشمندی درباره نژادپرستی، تبعیض و مسئولیت جمعی هستیم. در چنین فضایی، ما در شبکه فمینیست‌ها برای ژینا بر آن شدیم گفت‌وگویی با زنان کنش‌گر در این حوزه را منتشر کنیم که خود نیز در این مسیر درگیر بازاندیشی، نقد درونی و یادگیری‌ هستند.

گزارش‌هایی از اعضای شبکه فمینیست‌ها برای ژینا – مهر ۱۴۰۴

- مقدمه ژینا، ما، فراسوی مرزها آوریل ۲۰۲۴ - نیویورک- تا زمانی که فلسطین آزاد نشود، ما نیز آزاد نخواهیم شد نوامبر ۲۰۲۴ - آلمان- یک دقیقه سروصدا برای قربانیان زن‌کشی مارس ۲۰۲۵ - پاریس - آشکارسازی پیوند مسئله زنان با فلسطین ژوئن ۲۰۲۵ - لاهه - راه سوم ما راهی است که سه سال پیش در ایران آغاز کردیم مارس ۲۰۲۵ - آلمان - جوانه می‌زنم به روی زخم برتنم ژوئن ۲۰۲۵ - لندن - در لحظات مراقبت و هم‌نفسی ژوئیه ۲۰۲۵ - نیویورک - مبارزه برای رهایی از تمام نیروهای سرکوبگر آگوست ۲۰۲۵ - آلمان - از ساچمه‌های آلمانی تا ژن، ژیان، ئازادی

گزارش‌های این مجموعه بازتاب گوشه‌ای از تکاپو و سازماندهی اعضای شبکه فمینیست‌ها برای ژینا در یک سال اخیر است. در سومین سالگرد تشکیل شبکه، ثبت و بازنمایی برخی اقدامات میدانی در روزهایی که جهان در آتش جنگ و خشونت افسارگسیخته می‌سوزد را قدمی در راستای گفت‌وگویی مستمر و ضروری بین داخل و خارج یافته‌ایم

علیه جنگ، در دفاع از زندگی

آینده‌ای که ما متصور می‌شویم، نه بر روی خرابه‌ها و اجساد کشته‌شدگان در جنگ‌ نیروهای ارتجاعی، بلکه حاصل مبارزه عدالتخواهانه مردمی و بر پایه زن-زندگی-آزادی است.

Against War, In Defence of Life

The future we envision is not built on the ruins and corpses left from wars imposed by reactionary forces, but forged through the people’s just struggle, grounded in the principle of Women–Life–Freedom.