Feminist Day of Action – October 2nd, 2022
Jina’s name became a sign, a sign to outcry: “Woman, Life, Freedom”. Jina’s body is a living wound of entangled discriminations, a wound on my body, on ours. An open wound on the body of the street.
Rally Manifesto October 2, 2022
We are a group of feminists and LGBTQIA+ individuals in diaspora and exile, hand in hand with our international feminist allies, who have come to the streets, all over the world, in solidarity with the people’s uprising in Iran, especially the radical movement of women that challenges the oppressive, patriarchal, capitalist and religious fundamentalist regime.
۲۰۲۲بیانیه ۲ اکتبر
ما باور داریم که رهایی از استثمار، استعمار، مردسالاری، نژادپرستی و دگرجنسگراهنجاری، سیسنورماتیویتی بدون تشکیل جبهههای متحد و همبستگی فراملیتی ممکن نیست. امروز ما بیش از هر زمان نیازمند نزدیک شدن برای پایانبخشی به دیکتاتوریهای مردسالار و سرمایهدارانه هستیم.
آکسیون سراسری ۲ اکتبر ۲۰۲۲
ژینا نامش نماد شد. نمادی که فریاد شد: «زن، زندگی، آزادی». ژینا (مهسا) امینی را کشتند، پیکر ژینا زخمی زنده است از تبعیضهای تو در تو، زخمی بر بدن من و ما. زخمی که اکنون باز شده بر تن خیابان.
A Brief History of Jin Jiyan Azadi
“Jin-Jîyan-Azadî,” was chanted again and again during Jina’s burial ceremony in her hometown Saqqez, in Sanandaj the next day, and almost immediately, it spread across other streets of Iran as the main slogan.
«پیشینه شعار «ژن، ژیان، ئازادی
شعار «ژن، ژیان، ئازادی» به معنای «زن، زندگی، آزادی» بارها در مراسم تشییع جنازەی «ژینا» در سقز و روز بعد در سنندج تکرار شد و بلافاصلە به شعار اصلی تظاهراتهای خودجوش مردمی در دیگر شهرهای ایران تبدیل شد.
History of Protest Against Compulsory Hijab in Iran
After the 1979 revolution in Iran, Khomeini ordered the repeal of the Family Protection Law as the first step to creating an Islamic state, accompanied by the whispers of compulsory hijab, and they clicked the first war on women and LGBTQIA+ people in Iran. On the 8th of March 1979, women organized massive demonstrations in […]
تاریخچهای از مبارزات زنان بر علیه حجاب اجباری در ایران
دستور لغو قانون «حمایت از خانواده» در بهمن ۱۳۵۷ توسط خمینی، به عنوان اولین قانون ملغیشدهی پس از انقلاب و همینطور صحبت از اجباری کردن حجاب شروع جنگ با زنان در همان روزهای نخست پس از پیروزی انقلاب بود. اسفند ۱۳۵۷ به مناسبت ۸ مارس زنان تظاهراتهای گستردهای در شهرهای مختلف ایران در اعتراض به اجباری شدن حجاب برگزار کردند.